و روايت است از أبو نصر بخارى كه چون عبد اللّه [ بن ] زبير كشته شد ، دست خواهر خود را گرفت و به مدينه باز رفت ، كه خواهر پدر و مادرى او در تحت عبد اللّه بن زبير بود و اين زيد بخشنده و ممدوح بود ، صد سال عمر داشت ، و بعضى گفته‌اند نود سال . و ميان مكه و مدينه موضعى است كه آن را حاجر گويند وفات كرد . و مادر او فاطمه بنت أبي عتبة بن عمر بن ثعلبة الخزرجي الانصاري « 1 » بود . و عقب او از پسر او حسن بن زيد است ، و كنيهء او أبو محمد ، و او أمير مدينه بود از جانب منصور دوانقى ، و بر غير مدينه نيز حكم داشت ، و در فرصتى كه در ميان عباسيان و أولاد حسن مثنى حرب بود ، او مدد بنى عباس بود ، و اول كسى بود از علويان كه لباس سياه پوشيد . و عمر او به هشتاد سال رسيد ، و در حاجر وفات يافت به قول ابن خداع « 2 » ، در سنهء ثمان و ستين و مائه ، و زمان رشيد را نيز دريافت ، و زيد غير از اين عقبى ديگر نداشت . و زيد را دخترى بود نام او نفيسه ، او را وليد بن عبد الملك به‌خواست ، و از وليد پسرى داشت ، و به مصر وفات كرد ، و قبر او آنجا است ، و أهل مصر مزار او را « الست نفيسه » گويند . و بعضى گفته‌اند كه اين نفيسه از عبد الملك بن مروان حامله بود كه وفات كرد و أصح قول أول است . و زيد بن الحسن به نزد عبد الملك بن مروان رفت ، و او را احترام و عزت بسيار داشت ، و او را سى هزار دينار زر داد . و بعضى گفته : صاحب قبر به مصر نفيسه بنت الحسن بن زيد است ، كه زن

--> ( 1 ) در عمده : فاطمة بنت ابى مسعود بن عقبة بن عمرو بن ثعلبة الخزرجى الانصارى . ( 2 ) آنچه از ابن خداع نقل شده وفات او را در حجاز اعلام كرده و بس .